Κάθε ιστορία έχει τις ρίζες της.
Κάθε χαρακτήρας κουβαλάει μια αλήθεια.
Κάθε ιστορία είναι η πραγματικότητα κάποιου.
✦
Πριν από τις σελίδες
Αυτή η ιστορία είναι μυθοπλασία. Κυρίως.
Όπως κάθε έργο μυθοπλασίας που αγάπησα ή έγραψα ποτέ, κουβαλά μικρά κομμάτια αλήθειας κρυμμένα ανάμεσα στις γραμμές. Είναι εκείνα που αναγνωρίζεις διαβάζοντας. Πράγματα που πονάνε, που μας διαμορφώνουν, πράγματα που μαθαίνουμε να κρύβουμε. Και, κάποιες φορές, πράγματα που μας βοηθούν να σταθούμε ξανά όρθιοι. Τα αναγνωρίζεις γιατί όσο και αν κρύβονται τελικά αποκαλύπτονται.
Οι 18 Ημέρες μετά είναι διαφορετικό βιβλίο από όσα είχα γράψει. Έχει ακόμη τον σαρκασμό μου -κυρίως τον αυτοσαρκασμό- εκείνο το λεπτό, λίγο αιχμηρό χιούμορ που χρησιμοποιώ σαν μικρή ασπίδα∙ έναν τρόπο να μπαίνει λίγο φως όταν όλα βαραίνουν υπερβολικά. Κάτω από αυτό όμως, υπάρχει μια πραγματικότητα που πολλές γυναίκες γνωρίζουν καλά. Και για την οποία σπάνια μιλάμε ανοιχτά.
Δεν ήθελα να γράψω ένα ακομα βιβλίο για την γυναικεία κακοποίηση. Έτσι την έκρυψα -όπως ακριβώς και αυτή κρύβεται- πίσω από άλλα που θεωρώ τόσο σημαντικά. Στον πυρήνα της.
Αυτον τον πυρήνα, τον αγκαλιάζει μια ιστορία για τη φιλία, την αληθινή φιλία. Εκείνη που δεν εξαφανίζεται όταν όλα γύρω καταρρέουν. Που μένει και σε κρατά όρθιο όταν δεν νιώθεις αρκετά δυνατός μόνος σου.
Τον αγκαλιάζει επίσης η έννοια της οικογένεια, που πολλές φορές είναι άνθρωποι που δεν έχουν το ίδιο αίμα με εσένα.
Γύρω του βρίσκονται γυναίκες που είναι δυνατές, ανεξάρτητες, που κάνουν μόνες τους τις επιλογές για την δική τους ζωή. Αυτες, οι θαραλέες, οι δυναμικές που ξέρουν που πατάνε. Αλλά και οι άλλες, που δεν ειναι τόσο έντονες, όμως δεν αφήνουν την ζωή τους απλά να κυλίσει. Και αυτές που έχουν αγαπήσει τόσο πολύ…
Κάτω από όλα αυτά, είναι μια ιστορία για την κακοποίηση. Όχι μόνο τη θορυβώδη, τη βίαιη, αυτη που γίνεται πρωτοσέλιδο, αλλά τη σιωπηλή, την ασφυκτική.
Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που πιστεύει πως έχει φτάσει στο τέλος του εαυτού της, ενώ -χωρίς να το καταλαβαίνει- έχει ήδη αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο της πίσω.
Κάπως έτσι ήταν και η νεότερη εκδοχή του εαυτού μου, σε ορισμένα σημεία: πεισματάρα, θορυβώδης, ανεξάρτητη. Πιο θαρραλέα απ’ όσο ίσως έπρεπε κάποιες φορές. Και ναι, θα μπορούσα να έχω ζήσει κομμάτια της ιστορίας της Νικήτας. Ίσως, σε μικρές δόσεις, τα έχω ήδη ζήσει. Αλλά στάθηκα τυχερή. Πρόλαβα να φύγω εγκαίρως. Και έμαθα κάτι: Η δύναμη που βρίσκεται μέσα σου δεν εξαφανίζεται στα δύσκολα.
Η απώλειες μένουν μαζί μας.
Το ίδιο και η ζωή.
Και αυτό, κάποιες φορές, αρκεί, για να διψάσεις.
✦
Αποσπάσματα
«Η μουσική Νικήτα είναι δημιουργία, είναι οι λέξεις της ιστορίας που δεν ακούγονται ή δεν καταλαβαίνεις, είναι οι εικόνες της φαντασίας που είναι ορατές μόνο σ’ εσένα. Γι’ αυτό είναι ανεκτίμητη. Άμα την αφήσεις, μπορεί να σε ταξιδέψει μακριά ή να σε φέρει δίπλα μου, να σε κάνει να χορέψεις ή να σε νανουρίσει, να χαρείς ή να κλάψεις, να ζωντανέψει τις αναμνήσεις σου και να σε γεμίσει με νέες, όλες ανεξίτηλες.
Και όλα αυτά μόνο σ’ εσένα. Γιατί η μουσική μιλά στην καρδιά σου. Και όπως η καρδιά σου είναι μια και ξεχωριστή σε όλο τον κόσμο, έτσι και η μουσική, σου μιλά στη δική της ξεχωριστή γλώσσα».
“Πρέπει”… Το πρέπει στη ζωή μας έχει τόσες πολλές πτυχές. Και δεν συνδέονται όλες με το “θέλω”.
Υπάρχουν “πρέπει” ανένδοτα, που δεν σηκώνουν αντίρρηση. Πρέπει να είμαι δυνατή για τους άλλους. Πρέπει να δώσω και τη ζωή μου για τον αδελφό μου.Πρέπεινα τιμήσω τον όρκο μου. Πρέπει να είμαι καλός άνθρωπος. Πρέπει να τα καταφέρω. Τι γίνεται όμως με τα “πρέπει” του “θέλω”; Τι γίνεται όταν ένα πρέπει εξαρτάται από το αν θέλεις; Και ίσως ένα θέλω δεν ταιριάζει με τα πρέπει;
Είναι εκείνα τα σημεία της ζωής σου, που ανάλογα τι θα κάνεις, στο τέλος θα μετανιώσεις για όσες ευκαιρίες έχασες, για όσους δεσμούς φοβήθηκες να δημιουργήσεις και για όσες αποφάσεις άργησες να πάρεις. Και εγώ είχα για τόσα πολλά να μετανιώσω και να λογοδοτήσω στην προσωπική μου ζωή.
Αυτές οι μνήμες… Κάθε χθες γίνεται μια ανάμνηση και μπαίνει μόνη της σ’ ένα πολύχρωμο στολισμένο κουτί, που μέσα του έχει εκατοντάδες άλλα μικρότερα, με χρυσαφένιες ταμπελίτσες· η χαρά, η θλίψη, η ντροπή, ο φόβος, ο πόνος, η αγάπη, οι τύψεις. Άλλες μόνες τους ατόφιες, άλλες ανακατεμένες. Καμιά φορά, όταν αναζητάς την μορφή του πατέρα σου, μαζί της βγαίνει και η θλίψη της απώλειας. Αυτές είναι οι ανακατεμένες. Και το τι συναισθήματα σου δημιουργούνται, εξαρτάται από το ποια έχεις τραβήξει πρώτη, γιατί η δεύτερη είναι πιο δυνατή πάντα. Αν σε μια μελαγχολική στιγμή νιώσεις τη θλίψη από την απώλεια του πατέρα σου, τότε μαζί της αναδύεται και η θαλπωρή της αγάπης του και παρασέρνει όλες τις άλλες, τις ατόφιες αναμνήσεις. Φέρνει μαζί της μόνο τις γλυκιές στιγμές.
Όσο και αν προσπαθείς όμως, δεν μπορείς να κρατήσεις κλειστά τα κουτιά, που έχουν όσα δεν θέλεις να θυμηθείς. Όσο και αν προσπαθείς, δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τις ανακατεμένες από τις ατόφιες.
«Μην αγνοείς τις δυνατότητές σου, Νικήτα. Είσαι σαν μια πεταλούδα που ζούσε μέχρι τώρα μέσα σ’ ένα κλειστό βάζο. Όταν το βάζο άνοιξε ξαφνικά, εσύ εξακολουθείς να μένεις μέσα, γιατί κανείς δεν σου είπε πως μπορείς να πετάξεις. Μπορείς όμως. Είναι η φύση σου αυτή. Δεν χρειάζεται να σ’ το πει κανείς».
Η Μαρίνα σηκώθηκε και μου έδωσε ένα ηχηρό φιλί στο μάγουλο.
«Άνοιξε τα φτερά σου, πεταλούδα».
Κάθε όλεθρος, κάθε πόνος, κάθε καταστροφή έχει τον δικό της δρόμο. Άλλες φορές σε κεραυνοβολεί εκεί που δεν το περιμένεις και άλλες φορές έρχεται αργά, αφήνοντας χνάρια πριν σε φτάσει. Χνάρια στη ζωή σου. Σημάδια. Πολλά ή λίγα δεν έχει σημασία. Είναι ορατά. Αν τα πρόσεχες, αν τα μάζευες…
Είναι αυτά που, όταν είσαι πλέον κάτω, τα θυμάσαι όλα και τα μετράς. Θυμάσαι κάθε κουβέντα, κάθε κίνηση, κάθε βλέμμα, κάθε αμυδρό ίχνος που σε οδήγησε εκεί. Και μετανιώνεις που δεν τα πρόσεχες, ενώ τα έβλεπες…
Αλλά είναι αργά. Είσαι ήδη κάτω.
✦
Μουσική & ατμόσφαιρα
Η μουσική ειναι ενα θεμελιώδες στοιχείο αυτού του βιβλίου. Εδώ είναι όλα όσα “ακούγονται” στις σελίδες του.
✦
Οι χαρακτήρες
Κάθε ιστορία κουβαλάει την αντανάκλαση κάποιου αληθινού προσώπου. Μερικές φορές μπορεί να είσαι εσύ.
Νικήτα
Αγαπά την ταχύτητα, τις μηχανές και οτιδήποτε της δίνει την αίσθηση ελευθερίας, έστω και για λίγο. Τολμηρή, ανεξάρτητη, με έντονη εξωστρέφεια και χιούμορ που συχνά στρέφει σαρκαστικά, πρώτα προς τον εαυτό της. Κινείται με φυσική άνεση μέσα στις ομάδες, κάτι που κάνει τη δουλειά της στις υπηρεσίες ασφαλείας να της ταιριάζει απόλυτα.
Έχει δύο παιδικές φίλες που έγιναν οικογένεια και έναν στενό κύκλο ανθρώπων στους οποίους η αφοσίωσή της είναι αδιαπραγμάτευτη. Για εκείνους είναι πάντα παρούσα στις εύκολες και στις δύσκολες στιγμές.
Η μουσική είναι ο δεύτερος τρόπος που μιλά όταν οι λέξεις δεν αρκούν· παίζει κιθάρα και σκέφτεται συχνά βαθιά το νόημα της αγάπης και της αφοσίωσης. Αγαπά τα ζώα και μοιράζεται τη ζωή της με ένα σκανταλιάρη κοκατού που δεν της επιτρέπει ποτέ να πάρει τον εαυτό της υπερβολικά σοβαρά.
Όταν όλα καταρρέουν, αντέχει. Παίρνει τον χρόνο της, αλλά σηκώνεται. Ξαναχτίζει τον κόσμο της και μαθαίνει να ζει μέσα του ξανά.
Στην κουζίνα, πάντως, παραμένει βασική: αυγά, μακαρόνια και πατάτες. Μέχρι εκεί.
✦
Ραχήλ
Είναι κι εκείνη ένα ελεύθερο πνεύμα, εκλεπτυσμένη, ανήσυχη, περιπετειώδης.
Με μια κάμερα στο χέρι ταξιδεύει τον κόσμο αναζητώντας αληθινές εικόνες· όχι τις επιφανειακές, αλλά εκείνες τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από τις βιτρίνες.
Αγαπά βαθιά τους φίλους της και τους βλέπει σαν αδελφές ψυχές, ακόμη κι όταν οι ζωές τους δεν κινούνται πάντα παράλληλα. Σε αντίθεση με τις άλλες δύο, είναι ο καταλύτης ανάμεσά τους: η ήρεμη, η λογική, εκείνη που παρατηρεί και αναλύει.
Ραχήλ, η σοφή.
Η δουλειά της, την έχει κάνει εξαιρετική κριτή χαρακτήρων. Βλέπει πέρα από τις λέξεις, διαβάζει προθέσεις και αρνείται να υποταχθεί στα στερεότυπα του «άντρας, γάμος, παιδιά». Αγαπά το διάβασμα, τους διαφορετικούς πολιτισμούς και τα ταξίδια που σε αλλάζουν λίγο κάθε φορά. Πάντα συγκροτημένη και συγκρατημένη, ανοίγεται μόνο σε όσους ανήκουν στον μικρό, προσεκτικά επιλεγμένο κύκλο της. Στην οικογένεια που έχτισε με την καρδιά της
✦
Ειρήνη
Η Ειρήνη είναι αφοσιωμένη στη μόδα. Πάντα περιποιημένη, πάντα άψογη, με κάθε λεπτομέρεια προσεγμένη· από τα παπούτσια και τα γάντια μέχρι τη βαλίτσα που παίρνει στα ταξίδια της. Ούτε τρίχα δεν πετάει.
Ακολούθησε τον πρώτο της έρωτα σε μια πόλη όπου δεν γνώριζε κανέναν, επιλέγοντας να χτίσει από την αρχή μια ζωή και μια οικογένεια, καθοδηγούμενη από αξίες που δεν δέχτηκε ποτέ να διαπραγματευτεί. Ακόμη κι όταν ήρθε η απογοήτευση, έμεινε πιστή σε όσα πίστευε.
Είναι η κλασική φωτεινή ψυχή: ζεστή, με μια αφοπλιστική αθωότητα, λίγο αφελής κάποιες φορές και αθεράπευτα εξωστρεφής. Σκορπίζει χαμόγελα όπου κι αν βρεθεί, νιώθει βαθιά, αγαπά ανοιχτά και θα περνούσε μέσα από τη φωτιά για τους ανθρώπους που θεωρεί δικούς της.
Λατρεύει την τέχνη και τα βιβλία. Γεμίζουν τον κόσμο της, τροφοδοτούν τα συναισθήματά της, του δίνουν χρώμα και παρηγοριά. Επενδύει σε αυτά χρόνο, φροντίδα και πόρους, γιατί είναι μέρος του τρόπου που αναπνέει.
✦
Μάρκος
Αν αφαιρέσεις -ή ίσως αν αφήσεις εκεί- τα δύσκολα παιδικά του χρόνια που τον διαμόρφωσαν, αυτό που μένει είναι ένας άντρας έντονος, πολυεπίπεδος και απρόσμενα φωτεινός. Έξυπνος, γρήγορος, γεμάτος ζωή.
Για όσους θεωρεί δικούς του, είναι ένας εξαιρετικός φίλος· ένας μικρός ανεμοστρόβιλος χαράς για τον κύκλο του. Ξοδεύει απλόχερα, γελά δυνατά και φροντίζει να περνούν όλοι καλά γύρω του. Είναι ειλικρινής, ανοιχτός, διαφανής. Από εκείνους τους ανθρώπους που τα συναισθήματά τους βρίσκονται ακριβώς κάτω από το δέρμα. Επιτυχημένος, αποφασισμένος και προσανατολισμένος σε στόχους για τους οποίους δουλεύει ακούραστα.
Ζει τη ζωή στο έπακρο, παρόλο που ξέρει πως κάτι λείπει· κάτι που θα τον έκανε να νιώσει ολοκληρωμένος. Και όταν το βρει; Τυλίγει ολόκληρο τον κόσμο του γύρω του.
Αναπνέει μέσα από αυτόν.
Ο Μάρκος είναι από εκείνους τους άντρες που αγαπούν μία φορά. Βαθιά. Άγρια. Αμετάκλητα.
(Και ναι. Φυσικά είναι Σκορπιός.)
✦
Γιώργος
Ίσως να είναι το παρουσιαστικό του, τεράστιος, δυνατός, από εκείνους τους άντρες που μοιάζουν ικανοί να προστατεύσουν ολόκληρο τον κόσμο. Η αλήθεια όμως είναι πως θα ήταν ακριβώς ο ίδιος, όποιο κι αν ήταν το σώμα του. Προστατευτικός, ζεστός, αξιόπιστος.
Είναι ηγέτης: έξυπνος, προσεκτικός, αποτελεσματικός. Ένας άνθρωπος με βαθιά, ακλόνητη αίσθηση καθήκοντος· που αγαπά την οικογένειά του με πάθος και κρατά τους φίλους του με την ίδια, αδιαπραγμάτευτη αφοσίωση. Είναι εκείνος στον οποίο τρέχεις όταν όλα καταρρέουν. Αυτός που δίνει απαντήσεις, καθαρίζει τον δρόμο και στέκεται από πάνω σου σαν μια μάνα-κότα μεταμφιεσμένη σε linebacker.
Ο χαρακτήρας του είναι αδιάφθορος, γειωμένος στην ειλικρίνεια και σε μια ήσυχη, σταθερή δύναμη. Και κάτω από όλη αυτή τη σοβαρότητα, υπάρχει μια σπίθα: στεγνό χιούμορ και μια δόση κλασικής, ανδρικής σκανταλιάς.
✦
Τζέημς
Είναι εξαιρετικός με τον ήσυχο, πειθαρχημένο τρόπο που αφήνει αποτύπωμα πολύ μετά την αποχώρησή του. Μεθοδικός, επιτυχημένος και σταθερός, είναι από εκείνους τους άντρες που κουβαλούν μαζί τους μια αίσθηση γαλήνης, μια σιωπηλή δύναμη, διαμορφωμένη από σκοπό και όχι από εγωισμό. Έχει στόχους, έχει όραμα και μετατρέπει και τα δύο σε πραγματικότητα με την ίδια ακρίβεια που φέρνει και στην ιατρική, ένα επάγγελμα που επέλεξε γιατί του επιτρέπει να προσφέρει κάτι πίσω στον κόσμο.
Κάτω από την επιφανειακή ηρεμία υπάρχει μια ήσυχη, ακλόνητη αυτοπεποίθηση. Όχι η θορυβώδης, η επιδεικτική αλλά εκείνη που χτίζεται μέσα από δουλειά, γνώση και τη βεβαιότητα ότι μπορεί να σταθεί απέναντι σε ό,τι βάλει στο μυαλό του. Ένας άντρας με υψηλά standards, που τα έχει κατακτήσει όλα. Η οικογένεια έχει για εκείνον βαθιά αξία.
Παντρεύει τις αδελφές του, προσφέρει σταθερότητα όταν χρειάζεται και χαρίζει στη μητέρα του την ηρεμία που πάντα αναζητούσε, ακόμη κι από απόσταση. Φροντίζει και στηρίζει σαν κάτι αυτονόητο. Είναι μόνος, αλλά ποτέ μοναχικός. Η ζωή του είναι γεμάτη εμπειρίες που μάζεψε, μέσα στον ήρεμο ρυθμό μιας καλοζωισμένης, διακριτικής, σχεδόν κοσμοπολίτικης ζωής του. Άλλωστε, βρίσκεται στην κορυφή του πεδίου του.
Και όταν δει την μια, αυτή που έλειπε απο τη ζωή του, το ξέρει. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, με κομψότητα, υπομονή και ακλόνητη πρόθεση, κινείται προς το μέρος της με τον μόνο τρόπο που γνωρίζει: ήρεμα, με σεβασμό, επίμονα… με μια αφοσίωση που δεν χρειάζεται να υψώσει τη φωνή της για να γίνει πιστευτή.
✦
Δήμητρα
Η μητέρα.
Είναι ένας από τους σιωπηλούς πυλώνες της ιστορίας. Μια γυναίκα που άντεξε φόβο, σιωπή, διαστροφή και βία για περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε να αντέξει οποιοσδήποτε άνθρωπος. Όχι γιατί ήταν αδύναμη, αλλά γιατί φοβόταν να χάσει ό,τι είχε σημασία: τη ζωή της, την αξιοπρέπειά της, το παιδί της.
Και όταν τελικά απελευθερώθηκε, ξεκίνησε απο την αρχή. Μετέτρεψε τον πόνο της σε σταθερότητα, σε τρυφερότητα, σε εκείνο το είδος αγάπης που γίνεται φάρος για ένα παιδί που χρειάζεται ασφαλές λιμάνι.
Γιατί αυτό κάνουν οι μητέρες: αγαπούν, προστατεύουν. Κρατούν τον κόσμο των παιδιών τους ενωμένο, ασφαλή.
Κουβαλά τις πληγές της με αξιοπρέπεια, θεραπεύεται στη σιωπή και συγχωρεί με τρόπους που κανείς δεν της έμαθε ποτέ. Και όπως όλες οι μητέρες, μέσα της υπάρχει πάντα μια συγγνώμη για το παιδί που απομακρύνθηκε, που παραστράτησε, που έφυγε χωρίς να το θέλει πραγματικά. Θα περιμένει, με την πόρτα της ανοιχτή. Και την καρδιά της ορθάνοιχτη.
Σε πόσους από αυτούς βρήκατε μια μικρή αντανάκλαση του εαυτού σας;
✦
Ο Φακός των Ζωδίων
Όχι τόσο απο την ημερομηνία αλλά από την ενέργεια
Νικήτα – Λέων
Μια φλόγα που περπατά στα δύο πόδια.
Εξωστρεφής, μαγνητική, απερίσκεπτη με τον τρόπο που κάνει τη ζωή να μοιάζει αληθινή. Είναι ο σπινθήρας σε κάθε παρέα
Γιατί Λέων: Γιατί κουβαλά φως, ακόμη κι όταν δεν θέλει να το δείξει
Μάρκος – Σκορπιός με Ωροσκόπο Κριό
Δυνατή φωτιά τυλισμένη σε νερό.
Βαθιά συναισθηματικός, άγρια πιστός, παρορμητικά προστατευτικός. Ο Μάρκος αγαπά με ένταση που αγγίζει την αφοσίωση. Ό,τι νιώθει το νιώθει ολόκληρο, χωρίς φίλτρα, χωρίς εφεδρείες.
Γιατί Σκορπιός: Γιατί η αγάπη του είναι πάντα απόλυτη
Γιώργος – Ταύρος
Ακλονητος, προστατευτικός, βράχος.
Γειωμένος, σταθερός, η ηρεμία μέσα σε κάθε καταιγίδα. Το σταθερό σημείο αναφοράς όταν όλα γύρω κινούνται και τρέμουν.
Γιατί Ταύρος: Γιατί είναι το σταθερό έδαφος κάτω από τα πόδια όλων των άλλων.
Ραχήλ — Σελήνη στον Τοξότη σε έναν κόσμο Παρθένου
Ανήσυχο πνεύμα, κοφτερή διαύγεια.
Η διαίσθησή της είναι Τοξότης· το μυαλό της Παρθένος. Τολμηρή αλλά αναλυτική, αδάμαστη αλλά ακριβής. Βλέπει κάτω από την επιφάνεια συνδυάζοντας ένστικτο και λογική.
Γιατί αυτός ο συνδυασμός: Γιατί σκέφτεται με ακρίβεια και αισθάνεται βαθιά.
Ειρήνη — Ζυγός
Αρμονία, απαλότητα, ομορφιά σε κάθε λεπτομέρεια.
Ισορροπεί χωρίς προσπάθεια, κατευνάζει χωρίς να το επιδιώκει, βλέπει το καλό εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν μόνο χάος.
Γιατί Ζυγός: Γιατί είναι η γαλήνη σε ανθρώπινη μορφή.
Τζέιμς — Σκορπιός με Ωροσκόπο Αιγόκερω
Έλεγχος, πειθαρχία, συναίσθημα.
Γεννημένος την ίδια μέρα με τον Μάρκο, αλλά σμιλεμένος από έναν διαφορετικό ουρανό. Η δύναμή του είναι σιωπηλή, στρατηγική, πειθαρχημένη, από εκείνες που παρατηρούν τα πάντα και δεν αποκαλύπτουν τίποτα.
Γιατί Σκορπιός: Γιατί το βάθος του είναι ήρεμη θάλασσα, όχι κύμα.
✦
Το πραγματικό υπόβαθρο
Το Saloon Bar, εμπνεύστηκε απο το θρυλικό Lucky Luke της Αντιπάρου. Βρίσκεται στην πλατεία ψηλά, εκεί πίσω απο τον πλάτανο, δίπλα από τα τείχη του κάστρου. Δίπλα του, ένα άλλο θρυλικό rock bar το Doors, αφιερωμένο στον Jim Morisson.
Η μονάδα που αναφέρεται στις 18 Μέρες Μετά ως Ε.Μ.Ε.Α., η επίλεκτη μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας, είναι προϊόν μυθοπλασίας. Η πραγματική αντιτρομοκρατική μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας είναι η ΕΚΑΜ (Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα). Μέχρι σήμερα, στις τάξεις της υπηρετεί πραγματικά στο πεδίο μία και μοναδική γυναίκα.
Το Record House, το εμπνευστηκα από το Stereodisc της Θεσσαλονίκης. Στη δεκαετία του ’80, το Stereodisc στην οδό Αριστοτέλους 4 αποτελούσε το απόλυτο σημείο συνάντησης για τους λάτρεις του βινυλίου στην πόλη. Ήταν διάσημο για τις εισαγωγές δίσκων που δεν έβρισκες πουθενά αλλού, ειδικά σε είδη όπως το rock, το heavy metal και το punk. Και υπάρχει ακόμα…
To Jazz Club 56 είναι στην πραγματικότητα το Bar 56, που ιδρύθηκε το 1982 και υπάρχει ακομα και σήμερα στο ημιυπόγειο της οδού Πλουτάρχου 56 στο Κολωνάκι, στους πρόποδες του Λυκαβητού.
Οι δικές μου Ραχήλ και Ειρήνη, είναι η Αγγέλα και η Βαγγελιώ.
Ο Ξενώνας «Φοίβη», ο πρώτος ξενώνας που λειτούργησε στην Ελλάδα, σαν καταφύγιο κακοποιημένων γυναικών, ήταν η έμπνευση για την αναφορά στις δραστηριότητες των γυναικών στο βιβλίο. Ιδρύθηκε, περίπου στα τέλη της δεκαετίας του 1990 από ιδιωτική πρωτοβουλία. Και για πολλά χρόνια ήταν ο μόνος…
Δέκα χρόνια μετά την συγγραφή της ιστορίας, η ενδοοικογενειακή βία παραμένει μια εκτεταμένη πραγματικότητα στην Ελλάδα. Κατά μέσο όρο, περισσότερες από εξήντα γυναίκες αναφέρονται καθημερινά ως θύματα. Τα τελευταία χρόνια, δεκάδες χιλιάδες περιστατικά βίας κατά των γυναικών έχουν καταγραφεί επίσημα. Μελέτες δείχνουν ότι περισσότερες από μία στις πέντε γυναίκες στην Ελλάδα έχουν υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφο τους. Όταν συνυπολογίζεται και η ψυχολογική/λεκτική κακοποίηση, σχεδόν οι μισές γυναίκες δηλώνουν ότι έχουν βιώσει κάποια μορφή βίας.
✦
Topography
Notes, moments, and things I couldn’t leave out — even if they didn’t fit.
Αθήνα – το σπίτι της Νικήτα
Αντίπαρος – το σπίτι του κυρ Μίλτου
Λονδίνο – το σπίτι του Τζέιμς
