-
Origins
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Εκεί είναι και οι ομορφότερες αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας, εκεί διαμορφώθηκα, έφτιαξα οικογένεια, έκανα τα παιδιά μου.
Έμαθα να ζω στην Αθήνα πολύ μετά. Το αίσθημα του «ανήκω» όμως δεν ήταν ποτέ γεωγραφικό. Ήταν πάντα εσωτερικό, κάτι που χτίζεται σιγά-σιγά, με ταξίδια με διαδρομές.Και με αυτά τα ταξίδια… μορφώνεις το πνεύμα και την ψυχή σου. Τροφοδοτούν τη φαντασία, διεγείρουν το μυαλό, διευρύνουν τα όρια του τι μπορείς να μάθεις, να βιώσεις, και σου δείχνουν πώς ό,τι αγαπούσες πριν είναι μικρότερο ή λιγότερο. Γιατί πάντα υπάρχει κάτι νέο, να κάνεις δικό σου..
Το γράψιμο δεν ήταν μια φιλοδοξία. Ήταν μια αναγκαιότητα. Ένας τρόπος για να βάλω τάξη στο γλυκόπικρο χάος της ζωής, να εκφράσω αυτό που δεν λέγεται εύκολα, να κατανοήσω τους ανθρώπους πριν τους κρίνω, να καταγράψω τις στιγμές πριν και μετά από μια φωτογραφία. Τα πράγματα που δεν φαίνονται σε αυτήν και συχνά ξεχνιούνται.
Τα ταξίδια έγιναν μια φυσική συνέχεια, όχι για να ξεφύγω, αλλά για να δω πιο καθαρά. Δρόμοι, σύνορα, πόλεις, χωριά, χώρες, πολιτισμοί. Να παρατηρώ πώς αλλάζουν οι άνθρωποι όταν αλλάζει το περιβάλλον τους. Πώς παραμένουν οι ίδιοι.
Η αγάπη μου για τις μοτοσικλέτες δεν ήταν ποτέ μόνο για την αδρεναλίνη, την ελευθερία και τη συγκίνηση της ταχύτητας. Μπορεί να ξεκίνησε έτσι, αλλά συνδέθηκε με την «αγνότητα». Μια πρωταρχική, άμεση σχέση με το δρόμο, τον καιρό, το περιβάλλον, το σώμα. Επάνω σε μια μηχανή είσαι σε εππαφή με΄ολα αυτά. Όλα ευθυγραμμίζονται, το μυαλό σιωπά και ο εγκέφαλος γεμίζει με καθαρές εικόνες. Τότε αυτές οι εικόνες πολλές φορές γίνονται λέξεις.
Η ζωή μου χτίστηκε παράλληλα με το γράψιμο: η δουλειά, οι απώλειες, οι σχέσεις, οι φίλοι -άνθρωποι και ζώα- τα ταξίδια, η μητρότητα, και η καθημερινότητα. Τίποτα δεν μπήκε σε αναμονή για να γραφτεί ένα βιβλίο. Τα βιβλία γράφτηκαν μέσα σε όλα αυτά.
Αλλά η ζωή μου συμβαδίζει και με το γράψιμο. Τα παιδιά μεγάλωσαν. Τα εγγόνια ήρθαν. Και μια γάτα που ονομάζεται Sexy κάθεται δίπλα μου, κρίνοντας κάθε τι που με εμποδίζει απο το να της δίνω την αμέριστη προοχή μου και να γεμίζω το πιάτο της με λιχουδιές, όποτε πιστέυει ότι ειναι η ώρα να φάει.